Maastricht bereikbaar!? Door de ogen van… Tom Dumoulin

Wat is jouw band met Maastricht?

“Ik voel me Nederlander, maar ook echt een trotse Maastrichtenaar. Ik groeide op in het Jekerdal en had een fijne jeugd, met mijn vader, moeder en twee zussen. Ieder van ons was en is sportief: de een bezig met dans of hardlopen, de ander met vanalles en nog wat. En ja, ik met fietsen en hardlopen. Ik zat op het Bonnefanten College aan de Tongerseweg en trainde als jonge renner al volop in de Limburgse heuvels. Doordeweeks het Heuvelland in, in het weekend vaak richting Voerstreek, daar was het rustiger.

Inmiddels woon ik in Campagne/Wolder, op maximaal tien minuten van de binnenstad, precies zoals ik het fijn vind: reuring dichtbij, natuur om de hoek. De cultuur en tradities in stad waardeer ik. Carnaval blijft speciaal, al was het dit jaar verregend. Als actief wielrenner, met een voedingsregime, was Vastelaovend vieren lastiger, maar nu geniet ik er weer van, de sleuteloverdracht in het Stadhoes was ook mooi om mee te maken. Misschien wel net zo mooi als het bijwonen van de Olympische Spelen in Italië een paar dagen later! Ik heb wel wat favoriete cafés in de stad. De Bourgondische levenswijze (zij het met mate) van Mestreech waardeer ik: het koekje bij de koffie tijdens een bijeenkomst van de Ronde Tafel waar ik sinds kort bij zit (om meer mensen te leren kennen buiten het wielerbestaan) sla ik zeker niet af.”  

Ooit kocht je een appartement in Amsterdam, waarom ben je daar niet gaan wonen?

“Ik ben een echte buitenman. Ik fiets, wandel, ren graag. Als ik buiten zou kunnen leven, zou ik het doen. Voor mij is Maastricht ideaal. Een mooie binnenstad, veel te doen, voor ieder wat wils. Als kind liep ik de stad in vanuit onze wijk, nu fiets ik een stukje. Heerlijk. En tegelijkertijd sta je zó in de natuur. Die heuvels heb je niet in Amsterdam. Daarbij klopt mijn hart nu eenmaal harder voor Maastricht, hoe leuk Amsterdam ook is. En ik kreeg een relatie met Maxime uit Rothem, net toen ik in Amsterdam wilde wonen. Na een jaar heb ik het appartement verkocht. Ik kwam er meer niet dan wél.”

Heb je nooit gedacht aan een verhuizing naar zonnigere oorden?

“Misschien is het hier in de winter koud en nat, maar vanaf de lenteperiode hier vind ik het nergens beter dan hier. Dan hoef ik niet in Monaco of op Ibiza te verblijven. Ik ben nu eenmaal graag in deze streek en stad. Hoe vaak of hoe graag ik ook reis; dit is de plek waar ik thuis wil komen. Ik geniet van de tochten die ik hier maak met mijn wielrenfiets, tegenwoordig met wielervrienden uit de regio Maastricht.”

Stelling: 'Duurzame bereikbaarheid en mobiliteit dragen bij aan leefbaarheid, ondernemersklimaat en verblijfskwaliteit in de stad.'  Hoe zie jij dat?

“Daar kun je het niet mee oneens zijn. Maastricht blijft groeien, er is steeds meer toerisme. Dat brengt veel, maar ook uitdagingen als het gaat om bereikbaarheid. Gelukkig is er een goede P+R. In Amsterdam gebruikte ik de P+R ook vaak, ik raad het mensen die hier niet vandaan komen ook altijd aan om bij P+R Maastricht te parkeren en vanuit daar de bus naar het centrum te nemen. De Frontenparking vind ik ook een goede vondst. Die staat in het weekend volledig vol trouwens! Dan vraag je je af: waar stonden die auto’s vroeger?”

Wat is het mooiste dat je privé meemaakte op de fiets?

“De eerste keer op de fiets met mijn zoontje Oscar van 1,5, in het zitje voorop mijn gewone fiets. Oscar zat te glimmen van trots, met zijn fietshelm op zijn hoofd. Dat was zo mooi om te zien. Dat enthousiasme! Er ging een wereld voor hem open. Inmiddels heb ik ook een fiets- en hardloopkar. Én een bakfiets. Ik fiets regelmatig met een van die voertuigen met Oscar erin en naast me fietsend mijn vader. Na twee uur zijn we allebei moe,” lacht hij. “Én mijn vader houdt me dan tenminste bij, als we beiden op een gewone fiets of een wielrenfiets stappen, dan fiets ik toch een stukje sneller.”

Hoe zie jij de stad veranderen?

“De toename van drukte en toerisme, zoals ik al benoemde. Ik zie ook mooie infrastructurele ontwikkelingen. De Groene Loper bijvoorbeeld! Ik gebruik hem regelmatig als hardloop- en fietsroute, bijvoorbeeld vanuit Vaeshartelt richting binnenstad en door naar Wolder, naar huis. De Groene Loper mag van mij nog levendiger worden. Groener. Met grotere bomen. Nu duurt het natuurlijk nog even voordat de al geplante bomen groter zijn dus daarin moeten we geduld hebben. Ik zou ook wel meer  horeca willen terugzien op dat stuk. Nu is de Groene Loper soms vooral een A-naar-B-route, het mag meer een plek worden waar je verblijft.”

Hoe ziet Maastricht er voor jou over 20 tot 30 jaar uit?

“Dan zie ik:

• Een schitterende treintunnel en een oplossing voor het kruispunt ten zuiden van het station
• Een levendige, groene Groene Loper
• Veel fietsenstallingen, groot én klein (de grote misschien aan de rand van de stad?)
• Kleinere plukjes stallingsplekken dichtbij cafés 

Ik denk dat over 20-30 jaar voertuigen elektrisch zijn. En dat er ook nog steeds mensen voor de fiets kiezen als transportmiddel. Veel mensen moeten gezonder leven op doktersadvies. Nou, denk dan ook eens aan de fiets! Daarmee kun je zorgen voor een dagelijks klein fysiek moment.”

Wil je al iets vertellen over jouw plannen voor de Amstel Gold Race?

“Na de komende editie, na 19 april, vervul ik al officieel de rol van koersdirecteur richting de volgende Amstel Gold Race. Ik gun mijn voorganger Leo van Vliet een mooi laatste jaar. Het evenement staat als een huis. De uitdaging zit niet zozeer in de zondag, maar in het hele weekend. Ik wil daar nog meer bekendheid aan geven. Ik hoop dat het een event wordt waar Limburg en heel Nederland trots op zijn. Een goed te bereiken, veilig en feestelijk event, met prachtige sportieve prestaties.”

Tot slot: heb je een boodschap voor Maastricht Bereikbaar?

“Jullie zijn heel goed bezig met het verstrekken van informatie over parkeren. Blijf ervoor zorgen dat ook bezoekers uit België en Duitsland weten wat er mogelijk is. Zij komen vaak in grote getalen naar deze stad. Vergeet ook niet dat het allemaal begint met het oppakken van beweging. Is een bezoeker bereid een stukje verder te lopen of te fietsen, met als effect een beter hart én een opgeruimdere binnenstad? Elk stapje is er één…”