Maastricht bereikbaar?! Door de ogen van: Simone van Trier

1.    Wat is jouw ‘band’ met de stad?

“Het is de stad waar ik wortel heb geschoten, waar ik heb gestudeerd, mijn kinderen heb gekregen en waar ik nu mijn thuis heb. Ik ben Brabantse van origine, en hoewel Brabantse grond me dierbaar is, ben ik zo geworteld in Maastricht dat ik vast van plan ben hier te blijven. Begin jaren '80 ben ik naar Maastricht gekomen om de Hotelschool te volgen. Deze opleiding heb ik ook afgerond in Maastricht. Daarna heb ik even in België gewoond en gewerkt, in Zaventem en Brussel, waar ik Frans en Nederlands sprak. Ook heb ik een tijdje in Leuven gewoond, maar uiteindelijk ben ik weer teruggekeerd naar Maastricht. Het voelde altijd als mijn stad.

Het Jekerkwartier is voor mij veruit het mooiste deel van Maastricht. Ik woon zelf al 30 jaar tegenover het Politiebureau op St. Pieter. Toen ik hoogzwanger was van mijn eerste kind ben ik daar komen wonen, slechts een paar weken voor de bevalling. Als je het programma Bureau Maastricht kijkt, zie je beelden van die buurt.
De kinderen komen in het weekend ook graag naar dit stadje aan de Maas. Onze zoon heeft de wereld over gereisd en woont nu in de Randstad, en mijn dochter woont in Utrecht. Vroeger reisden ze met de trein naar ons toe, nu ook wel met de auto. In die treinperiode wilden ze niet dat we ze op het station ophaalden. Ze wilden via het stadspark naar huis lopen. Ze liepen dan door de stad, namen de sfeer in zich op en voelden zich stap voor stap weer steeds meer thuis in de stad. Ze vonden het zonde om dat gevoel meteen te onderbreken door in de auto te stappen en snel te reizen.”
Lachend: “Op de terugweg mocht ik dan wel weer rijden, dan was de nostalgie weer weg en handelden ze praktisch.”

2.    Stelling: duurzame bereikbaarheid en mobiliteit dragen bij aan leefbaarheid, ondernemersklimaat en verblijfskwaliteit in de stad. 

Hoe zie jij dit? Wat vind jij hiervan?
“Wat betreft duurzame bereikbaarheid en mobiliteit ben ik het volledig eens met de stelling. Dit is de toekomst. De stad is steeds drukker, en we moeten met z'n allen zorgen dat de stad bereikbaar blijft op een duurzame manier. Daardoor blijft het ook een aantrekkelijk ondernemersklimaat. Ik merk wel dat er een soort invasie van toeristen is. Zo zag ik laatst in de Bredestraat een groep gepensioneerden al rollend richting hun geboekte B and B gaan. En dat geluid is niet te negeren, dat had je in de jaren tachtig nog niet. Maar het is geweldig dat deze mensen hun geld hier besteden en plezier hebben in de stad.
Daarbij is het goed dat mensen zo veel mogelijk duurzaam reizen. Kijk naar het HR-beleid van dsm-firmenich vlakbij het station, waar mensen meer vergoeding krijgen als ze met de fiets of te voet komen in plaats van met de auto. Zo slim! Positief belonen werkt enorm goed, ook in de opvoeding van kinderen. Het werkt voor alles. Ik ben verder geen fan van betutteling, maar ik ben wel voorstander van duidelijke handhaving en actie, zoals het weghalen van fietsen die verkeerd geparkeerd staan.”

3.    Wat is het gekste dat jij ooit in de stad meemaakte op de fiets of in het ov?  

“Het grootste trauma was toen mijn dochter, toen ze klein was, achterop mijn fiets zat en haar been tussen de spaken kwam. Gelukkig was haar voet niet gebroken, maar de schrik was enorm. Een ander incident was toen ik pas in Maastricht woonde, tegenover het Politiebureau. Na een korte vakantie kwamen we terug en bleken vier banden gejat. Mijn auto stond op blokken. Terwijl de politie tegenover die auto aan het werk was… Dat was een gedurfde actie van de dieven.”

4.    Is er een verschil tussen het Maastricht van jouw studententijd en nu? 

“Er lopen meer mensen rond in de stad, maar de sfeer is hetzelfde gebleven. Het hart van de stad, dat ik zo mooi vond, is nog steeds hetzelfde. Maastricht is wel sjieker en sjoener geworden dan toen, maar het is verder niet veel veranderd. De stad kan bij evenementen zoals het Preuvenement, Rieu of met feestdagen wel razend druk zijn. Ik vind dat fantastisch. Ik sport op de Brusselsestraat en als ik bezweet en wel terugfiets via het Vrijthof, zie ik mensen op de terrasjes genieten van chocolade, een biertje of een wijntje. Het is geweldig dat de stad zo bruist, en ik zie het als noodzakelijk dat al die mensen hier zijn om de stad levend te houden.

Verder zie ik wel dat studenten (en net afgestudeerden) anno nu zich met andere thema’s bezig houden dan wijzelf deden in die tijd. Ik stond er wel van te kijken dat mijn dochter van 27 zich onlangs had aangemeld als Reservist. Dan vervang je bij rampen (klimaatrampen bijvoorbeeld) beroepsmilitairen als ze een taak elders moeten uitvoeren. Je krijgt ook een opleiding. Die opleiding volgt ze naast haar baan. Toen ik studeerde of net begon met werken, was ik wel met heel andere dingen bezig. Het argument van mijn dochter? ‘We zullen toch met z’n allen iets moeten doen?’ Heel mooi, maar ook heftig, dit is dus de wereld waarin wij nu leven!”

5.    Doe je ogen dicht en denk aan 2035. Wat zie je voor je? En hoe beweeg jij dan door Maastricht? 

“Ik denk dat er dan minder auto's rijden dan nu. Er zullen wellicht mensen zijn, die net als ik, fan worden van de e-bike. Sinds ik hem heb (nog niet zo lang, hoor) heb ik in een kort tijdsbestek al 5000 km gefietst. Ik maak ritjes die ik normaal met de auto deed. Terug naar 2035! Ik verwacht dat er nieuwe vormen van transport zullen zijn, misschien zelfs meer duurzame voertuigen dan elektrische auto's. We zullen ons realiseren dat we de stad anders moeten benaderen. Sommige dingen worden not done, net zoals we nu terugkijken op hoe we vroeger met roken omgingen. Tegen die tijd zullen we het misschien raar vinden dat we ooit met vervuilende auto's de stad in mochten rijden.
Ik gun Maastricht verder een eenduidig beleid voor afvalbeleid waarbij mensen zelf verantwoordelijk zijn voor het brengen van afval naar ondergrondse containers, met chips voor herkenning. Dit gebeurt in andere landen veel beter. In de afgelopen weken stond er ook een mooi verhaal in de krant over een ondernemer die zich bezighoudt met plasticreiniging, en dat vind ik prachtig. Maar helaas doen nog veel mensen niet genoeg.”

6.    Heb je nog een tip voor Maastricht Bereikbaar?

“Met Maastricht Bereikbaar ben ik blij. Ze doen het goed, en ik steun hun plannen, zolang ze blijven kijken naar wat wel en niet werkt. Er is altijd ruimte voor verbetering, maar ze doen goed werk.”