Maastricht bereikbaar?! Door de ogen van: Leontien Mees

Wat is jouw ‘band’ met de stad?

“Zo’n tien jaar geleden verhuisde ik met mijn man en drie kinderen van Melbourne, Australië naar Maastricht. Ik ging van een enorme metropool naar een intieme metropool. Er zijn veel verschillen en het was best een cultuurshock. Ik vroeg me echt af hoe ik hier kon landen. Aan de andere kant: Melbourne heeft iets Europees. Dus er zijn ook overeenkomsten. Maastricht en Melbourne zijn beiden internationaal, gemoedelijk, je kunt er lekker eten, er is veel cultuur en een rivier splitst de steden in twee. Tegelijkertijd zie je dat Melbourne al een stuk verder is. Logisch als je bedenkt dat bijvoorbeeld de Universiteit Maastricht – toch een van de aanjagers van het internationale karakter van de stad – pas 50 jaar bestaat. Het goede nieuws is: dat biedt perspectief. Maastricht heeft enorm veel potentie om verder te groeien én balans te behouden.

Ik was vroeger wel eens in Maastricht geweest voor een weekendje weg, maar inmiddels ben ik eraan verknocht geraakt. Als ik met mensen uit het westen van Nederland over mijn thuisstad praat, hou ik niet meer op. En dat is niet eens beroepsdeformatie, het is gewoon een geweldige stad!

Er is niet één bepaald gedeelte van de stad dat me het meeste aanspreekt. Het mooiste zijn de contrasten tussen de verschillende plekken. Het beste kun je gewoon zonder stadskaart gaan dwalen. Er zijn zoveel nieuwe plekken om te ontdekken, ook buiten de stad. Om elke hoek ligt weer een ander verhaal.”

Stelling: duurzame bereikbaarheid en mobiliteit dragen bij aan leefbaarheid, ondernemersklimaat en verblijfskwaliteit in de stad. Hoe zie jij dit? Wat vind jij hiervan?

“Daar ben ik het uiteraard mee eens. Vanuit Maastricht Marketing stimuleren we dat ook. We laten op verschillende manieren zien hoe mooi de andere gebieden van de stad en de regio zijn. Dankzij die spreiding houden we de stad toegankelijk. Je hebt aan een weekendje niet voldoende. Door een paar dagen langer hier te verblijven, ervaar je pas de rust en wat dat met je doet. Dat komt de leefbaarheid alleen maar ten goede. En voor de ondernemers is het eveneens interessant.

Het beter aansluiten van het MECC op de binnenstad zou ik een goede verbetering van de bereikbaarheid vinden. Zo verleid je congresgangers meer van Maastricht te zien. En het doortrekken van de Groene Loper zou, wat mij betreft, ook echt van meerwaarde zijn. Door breed te vergroenen verbeter je op een duurzame manier de verblijfskwaliteit. 

Zelf loop ik met name of pak de fiets. We wonen in de binnenstad en dan is die auto toch vaak een sta in de weg. Voor de sporttrainingen van mijn kinderen en vakantie pak ik dan wel weer de auto, maar dat is puur praktisch.” 

Wat is het gekste dat jij ooit meegemaakt hebt op de fiets of in het ov? 

“Het is niet iets geks, maar ik ben enorm blij met de ondergrondse fietsenstalling bij het centraal station. Hierdoor zie je eindelijk hoe mooi het station is. 

Ik heb een tijd in Parijs gewoond. Daar is nu een voorstel aangenomen om grote gedeelten van Parijs verder autovrij te maken. Sinds een aantal jaar wordt in Parijs meer en meer ruimte gegeven aan voetgangers en fietsers. Dat begon uiteraard met veel discussie, maar de opinie lijkt te keren nu de stad steeds fijner begint aan te voelen. Ik was laatst terug in ‘het tweede’ - de wijk waar wij woonden - en zag dat ze rondom de bekende Rue Montergueil de straten eveneens autovrij hadden gemaakt. De openbare mobiliteit is er goed geregeld zoals het openbaar vervoer en fietsenstallingen. Dat is uiteraard wel een voorwaarde. Het komt uiteindelijk de sfeer ten goede. De terrassen zitten vol, mensen flaneren. Het is niet dat veel klanten wegblijven. Je krijgt er andere klanten voor terug. Het is een kwestie van durven, maar ik denk wel dat een autoluw stadscentrum de toekomst is.” 

Is er een verschil tussen het Maastricht van toen en nu? Wat heb je zien veranderen als we het hebben over ‘banden’, bereikbaarheid, mobiliteit?

“Wat ik een enorme verademing vind, is de Drielandentrein naar Aken en Luik. De boemeltrein naar Luik vond ik vroeger niet prettig. Mijn droom is dat er een rechtstreekse verbinding komt met luchthavens Brussel en Düsseldorf en met Schiphol. Het openbaar vervoer naar het Heuvelland is verbeterd, maar ook daar valt nog veel te winnen. Ook een P&R als in Noord is een must. Daar mogen er meer van komen.” 

Doe je ogen dicht en denk aan 2035. Wat zie je voor je? En hoe beweeg jij dan door Maastricht?

“Over tien jaar is Maastricht een stuk groter geworden. Ik zie mensen genieten aan het Bassin, de brug is inmiddels weg, en kinderen spelen en zwemmen in de Maas. Er is volop groen en er rijdt geen auto meer in de binnenstad, maar wel veel fietsers en elektrisch openbaar vervoer. Dat levert veel bedrijvigheid op en de terrassen zitten vol. Zelf blijf ik te voet of op de fiets gaan. Ideaal!” 

Heb je nog een tip voor Maastricht Bereikbaar?

“Wat mij betreft is Maastricht Bereikbaar een succesverhaal. Als je ziet waar we qua bereikbaarheid vandaan komen in vergelijking met de situatie nu: complimenten! Ik vind jullie positiviteit aanstekelijk en goed om te zien hoe er onderling verbindingen worden gelegd. 

De Live Plattegrond is echt heel goed. Tijdens een landelijk overleg hoorde ik dat mensen het zien als een voorloper op het gebied van bereikbaarheid. 

Wat ik Maastricht Bereikbaar gun is dat andere partijen gaan inzien wat voor belangrijke rol jullie spelen. We zijn uiteindelijk allemaal samen verantwoordelijk voor de bereikbaarheid van de stad.”