“In een elektrische bus rijden… Ik wil niet meer anders”
John van Deijl, schilder, vertelt over zijn overstap van dieselbus naar elektrische bus
John van Deijl is 52 jaar en al 35 jaar huisschilder. Samen met zijn compagnon Vincent pakt hij klussen bij particulieren op. Daarnaast werkt hij bij André Rieu: hij schildert het kasteel en springt bij als het decor bijgeschilderd moet worden bij een voorstelling. Soms krijgt hij ook klussen vanuit Hotel Derlon. Van Deijl is gespecialiseerd geraakt in een oud ambacht: bladgoud schilderen. Dat is inmiddels ook een hobby.
De omslag: aankoop van een elektrische bus
Johns vriendin werkt op de markt van Maastricht. Daar sprak men onderling over de overstap van de oude bus richting een elektrische. Ondernemers gaven elkaar tips of luisterden naar elkaars ervaringen hiermee. “Mijn compagnon Vincent van Eindhoven en ik zagen in dat onze oude dieselbus op den duur ook vervangen moest worden. We hebben deze bus vervangen voor een tweedehands Nissan e-NV200.” De elektrische bus vonden ze in Groningen en financierden ze via financial lease. “Het is een net exemplaar. En dat ook tweedehands voertuigen in aanmerking komen voor de gemeentelijke subsidie Duurzame Mobiliteit MKB, was een opluchting. Het scheelt flink in de kosten,” vertelt John.
Verloop van de aanvraag
Voor de keuze van de bus hadden de schilders geen begeleiding nodig. Maar bij de subsidieaanvraag zijn ze heel goed geholpen door de gemeente. Juist via hen kregen ze de tip dat een tweedehands bus ook in aanmerking komt.
Hoe bevalt de bus in de praktijk?
John: “Geweldig. De bus is wendbaar en heeft alles erop en eraan. Vincent prijst steeds het lage onderhoud. Normaal heb je na zeven jaar gedoe, maar de bus was al vijf jaar oud bij aankoop en doet het nu, twee jaar later, nog prima.”
De mannen laden hem eenmaal per week op bij een openbare laadpunt bij hun woning. John gaat naar de Kannerweg. Vincent laadt bij Daalhof. Een eigen laadpaal is voorlopig niet nodig.
In cijfers
€13 per week opladen | €50 was de dieselrekening | ~180 km actieradius | ±€15.000 aanschaf (tweedehands) |
Nadelen
Het accupakket is wat ouder. Als John en Vincent harder rijden dan 100 kilometer per uur, loopt de accu snel leeg. Daar houden ze rekening mee. Ze hebben twee keer meegemaakt dat ze richting Heerlen weinig stroom hadden: knipperend lampje, radio ging uit. Gelukkig konden ze ter plekke bij een klant insteken. Je leert ervan, vertelt John. “Nu gaan we altijd met volgeladen bus op pad.’ Andere nadelen? John: “Misschien dit: ’s ochtends moet de bus even opstarten zodat hij opgewarmd is en de ruiten niet beslagen zijn. Maar dat went snel.”
De fiets
John woont in Biesland-Jekerdal en doet verder alles in de stad op zijn e-bike. Zo gaat hij naar André Rieu, naar de supermarkt of naar andere afspraken. Hij werkt fysiek, van 9 tot 17 uur zonder pauze. Na een lange dag is rustig fietsen soms heerlijk. Zo draagt hij op een manier die bij hem past een beetje bij aan een betere wereld. Zijn kinderen van 27 en 20 heeft hij altijd geleerd: begin bij jezelf. De jongste (Jadè van Deijl) leert het vak nu bij hem en zijn compagnon. “De kinderen ontwikkelen zich op een eigen manier met eigen meningen. Maar bewustwording over de wereld heb ik ze wel bij kunnen brengen. Het is misschien een druppel op een gloeiende plaat, als je probeert ‘groen’ te leven, maar iets is altijd beter dan niets.”
Tip van John
“Tegen anderen wil ik graag zeggen: laat je niet bang maken. Oriënteer je eens. Een tweedehands elektrische bus is niet meer zo duur, rond de vijftienduizend euro. Door de kosten te delen met een collega of compagnon is de investering ook een stuk minder zwaar. En ooit moet je toch om. Dan beter nu.”
