Beppie Kraft, binnenkort weer te zien op het Preuvenemint, over haar liefde voor Maastricht en het belang van bereikbaarheid
Beppie Kraft groeide op aan de Grote Gracht. Ze liep als kind met een handje duivenvoer van opa naar het Vrijthof. Ze zong op datzelfde Vrijthof haar eerste liedje, in de kiosk. Ze fietste jarenlang elke dag door de Capucijnenstraat. Maastricht zit in haar bloed, zegt ze zelf. Binnenkort treedt de zangeres op op het Preuvenemint. Ze kijkt er al naar uit. "Elk jaar is het Preuvenemint een feestje. Zo warm, zo gezellig. Dit jaar voelt het extra bijzonder omdat ik voor het eerst een nieuw liedje zal zingen. Het lied heet Wat Limburg Limburg maak. Ik ben benieuwd hoe het publiek erop reageert."
Het Maastrichtse icoon werd onlangs tachtig. Wij brachten haar bloemen en spraken haar over de stad. Interessant feit: deze tachtigjarige beweegt nog steeds het liefst te voet door Mestreech. Verder vindt ze het belangrijk dat Maastricht bereikbaar blijft.
Foto's: Aron Nijs
Wandelen nu, fietsen vroeger
"Als ik weer eens in Maastricht ben en daar wandel, dan voel ik me goed," zegt Beppie. "Wie de stad te voet of op de fiets ervaart, ziet meer. Ruikt meer. Je voelt hoe de sfeer is. In Spanje, waar ik ook veel verblijf, in ons tweede huis tussen Alicante en Murcia, is lopend naar alle afspraken gaan geen optie, gezien de hitte en de steile bergen op mijn route. Hier kan het prima."
Ze glimlacht als ze vertelt hoe ze vroeger door de stad fietste. Van Caberg (waar het gezin later naartoe verhuisde) naar school, door de Capucijnenstraat. "Er was nauwelijks verkeer. Dat was anders dan nu. Je kon de auto’s die op een dag door onze straat reden op één hand tellen. Dat vrije, vrolijke fietsgevoel zit nog steeds in mijn geheugen. Momenteel fiets ik niet meer. Dat heeft toch met mijn leeftijd te maken misschien? Ik vind rondlopen op een plek na aankomst rustiger en prettiger. Maar ik vind het wél erg goed dat anderen fietsen."
Balans als toverwoord
Beppie is blij met de ontwikkeling van Maastricht, het is een compliment dat vele toeristen op de Maasstad afkomen. Maar ze hoopt dat het niet, zoals hier en daar in Barcelona, té druk wordt. Wat ze wel wil? "Balans." Beppie is blij met de aanwezigheid van goede fietsroutes en, zoals gezegd, voldoende parkeerplekken aan de rand van de stad. "Plekken zoals P+R Noord en Belvedère zijn ideaal. Mensen kunnen de auto kwijt en lopen op hun gemak de stad in. De deelfietsen die klaarstaan zijn ook een topidee. Ook dat zie je terug in veel Spaanse steden trouwens, en dat vind ik dan weer erg gaaf. Hoe meer mensen op de fiets, hoe beter."
Beter geïnformeerd dan vroeger
Beppie vergelijkt vroeger en nu. "Als er in mijn jeugd wegwerkzaamheden waren, moest je zelf de informatie bij elkaar sprokkelen." Nu is dat anders. Nieuwsbrieven, app-updates, Social Media: je kunt je als bewoner of bezoeker goed voorbereiden. Met welk vervoermiddel je ook op pad gaat. Enthousiast: "De digitale tijd heeft ook echt wel zo zijn voordelen!"
Buiten zijn
De campagne #posifiets, die meer mensen op de fiets wil krijgen, kan op Beppies steun rekenen. Dat dit team al zo lang onder andere actief het fietsen promoot, dat vindt zij geweldig. Beppie: "Zelf vind ik buiten zijn überhaupt dé oplossing voor een goed humeur. In Spanje leef je in de buitenlucht. Ik slaap er zelfs met alle ramen open. En dat voelt heel fijn. Je slaapt diep en voelt je uitgerust. Als ik deze verblijfplek niet had gehad, was ik allang gestopt met optreden. Het lijkt wel alsof het licht elke keer weer magischer is als ik aankom in Spanje. Dat is betoverend en ontspannend."
Ze voegt toe: "En de kleuren van Maastricht en het Heuvelland verrassen me ook elke keer weer. Er is niks leukers dan zo rond het avondgloren de Limburgse lucht te zien veranderen, terwijl je een wandelingetje maakt. Bijvoorbeeld nét voordat een optreden begint. Het geeft een geluksgevoel. Ik kan me zo dankbaar voelen op zo een moment."
"Het is geweldig dat ik met het zingen van liedjes veel mensen blij mag maken"
Beppie beseft dat het een voorrecht is dat ze nog steeds het werk mag doen waar ze zelf zo veel voldoening uit haalt. Beppie: "Ik ben dankbaar voor het feit dat ik vitaal oud mag worden. Het is bijzonder dat ik nog verrassende dingen mee mag maken, zoals optreden op Pinkpop in een roze jasje, met een enthousiaste groep festivalgangers voor me." Ze denkt een moment terug aan deze performance en zegt enthousiast: "Er waren 35.000 mensen die mijn naam scandeerden bij opkomst! Zo veel mensen zongen ook uit volle borst mee met mijn liedjes! Dat had ik niet verwacht en wow, dat kwam wel even binnen. Ik voelde me ontroerd en voelde me gedragen. Daar heb ik uren en dagen na het optreden zelf een heel energiek gevoel aan overgehouden. Zo mooi dat ik dat nog mag meemaken op mijn leeftijd."
Ze lacht: "Ook mijn kleinkinderen en hun vrienden vonden het heel 'cool' van oma dat ze daar op dat podium stond. Het is prachtig dat ik kennelijk ook de jongere generaties raak met mijn muziek. Ik genoot zelf ook van het luisteren naar alle andere Limburgse artiesten. En binnenkort staat er een thuiswedstrijd op het programma, het optreden op het Preuvenemint. Daar staan 10.000 mensen voor me, meezingend. Dat verwarmt me elke editie van het Preuvenemint weer. Dat kleine meisje dat de duiven ging voeren op het Vrijthof geniet bij wijze van spreken mee."
Maastricht blijft prachtig
Hoe ziet Maastricht er over dertig jaar uit? "Het is dan nog steeds mooi hier." Het chauvinisme in de positieve zin van het woord is er ook nog, denkt Beppie. “Mensen mogen trots zijn op de plek waar ze opgroeiden of waar ze momenteel wonen. In Spanje hoor ik de mooiste anekdotes over het dorp waar ik verblijf. En in Venlo en Sittard hoor ik net zo goed leuke, positieve verhalen over de desbetreffende plek. Zo houden we de geschiedenis actief in ons hoofd en zo delen we details die ertoe doen met elkaar.”
Beppie zegt, tot slot: "Team Maastricht Bereikbaar, jullie zijn goed bezig. Blijf zichtbaar. Zeker op Social Media. Blijf mensen wijzen op slimme vervoer- en parkeerkeuzes. En ga door met die positieve energie. Dan komt het allemaal goed. Dan sjient de zon in dien hart…”